• Home
  • ଗଳ୍ପ
  • ଉପନ୍ୟାସ
  • କାବ୍ୟ ଓ କବିତା
  • ପ୍ରସିଦ୍ଧ କବିତା
  • ଶିଶୁ
    • ଶିଶୁ ଗଳ୍ପ
    • ଶିଶୁ କବିତା
  • ପଞ୍ଚତନ୍ତ୍ର
  • ଅନ୍ୟାନ୍ୟ
Facebook Twitter Instagram
  • ଗଳ୍ପ
  • ଉପନ୍ୟାସ
  • କାବ୍ୟ ଓ କବିତା
  • ପ୍ରସିଦ୍ଧ କବିତା
  • ଶିଶୁ କବିତା
  • ପଞ୍ଚତନ୍ତ୍ର
  • ଅନ୍ୟାନ୍ୟ
Facebook Twitter Instagram YouTube
Odia Story | Online Odia Story, Novel, Magazine Promoting Odia LiteratureOdia Story | Online Odia Story, Novel, Magazine Promoting Odia Literature
  • Home
  • ଗଳ୍ପ
  • ଉପନ୍ୟାସ
  • କାବ୍ୟ ଓ କବିତା
  • ପ୍ରସିଦ୍ଧ କବିତା
  • ଶିଶୁ
    • ଶିଶୁ ଗଳ୍ପ
    • ଶିଶୁ କବିତା
  • ପଞ୍ଚତନ୍ତ୍ର
  • ଅନ୍ୟାନ୍ୟ
Odia Story | Online Odia Story, Novel, Magazine Promoting Odia LiteratureOdia Story | Online Odia Story, Novel, Magazine Promoting Odia Literature
Home»ଗଳ୍ପ»Parikshya
ଗଳ୍ପ

Parikshya

Liza SBy Liza SSeptember 23, 2022No Comments5 Mins Read
Facebook Twitter Pinterest Reddit LinkedIn Tumblr Email
Parekshya
Parikshya
Share
Facebook Twitter Pinterest Reddit Email

ଦୀନବନ୍ଧୁ ମହାପାତ୍ରଙ୍କୁ ଲୋକେ ଚତୁର ମହାପାତ୍ରେ ବୋଲି କହିବାର ଅନେକ କାରଣ ଥିଲା । ସେଦିନ ମହାପାତ୍ରେ ଚୌକିରେ ଆରାମ୍ କରି ବସିଥିଲେ । ସ୍ତ୍ରୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଆସି କହିଲେ, “ଶୁଣ, ଆଗାମୀ ମାସ ଆମ ଗାଁରୁ ଦଳେ ଲୋକ ବାରାଣସୀ ଯାଉଛନ୍ତି । ଆଉ କେଇଦିନ ପରେ ଆମେ ବୁଢାବୁଢୀ ହୋଇଯିବା । ବାଟ ଚାଲିବା ଆମ ପକ୍ଷରେ ଆଉ ସମ୍ଭବ ହେବ ନାହିଁ । ଚାଲ, ତୀର୍ଥ ଭ୍ରମଣ କରି ଆସିବା ।”

ମହାପାତ୍ରେ ଚମକି ପଡି କହିଲେ, “ଏ ଘର ଛାଡି କେମିତି ଯିବା? କିଏ ବା ଆମ ବଗିଚାର ତତ୍ତ୍ୱ ନେବ?”

ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଜାଣିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ସେ ଘର ଓ ବଗିଚା ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆସକ୍ତ । ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ବହୁତ ପରିଶ୍ରମ କରି ସେ ଯାହା କିଛିବି ଉପାର୍ଜନ କରିଥିଲେ, ସେଥିରେ ଏ ଘର ତିଆରି କରିଥିଲେ । ଆଉ ସେ ବଢାଇଥିବା ଉଦ୍ୟାନ ସେ ଅଂଚଳରେ ସବୁଠାରୁ ଆଦର୍ଶ ଉଦ୍ୟାନ ଥିଲା ।

କିନ୍ତୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ କହିଲେ, “ଆମେ ଆଉ କେତେଦିନ ବଂଚିବା? ଆମ ସାଥିରେ ଆର ପାରିକୁ ନା ଏ କୋଠା ଯିବ, ନା ଉଦ୍ୟାନ ଯିବ । ଆମର ଏକମାତ୍ର ପୁଅ ତ ଯାଇ ସହରରେ ରହିଲା । ଆମକୁ ନେହୁରା ହୋଇ ତା’ ପାଖରେ ସେ ରହିବାକୁ ଡାକୁଛି । ଦିନେ ନା ଦିନେ ତାହାହିଁ କରିବାକୁ ପଡିବ । ଏ କୋଠା ପ୍ରତି ଏତେ ମୋହ କାହିଁକି?”

ମହାପାତ୍ରେ ଜଣାଇଦେଲେ “ଶୁଣ ଲକ୍ଷ୍ମୀ! ଏ କୋଠାର ମୋହ ମୁଁ କେବେବି ଛାଡିପାରିବି ନାହିଁ । ଏ ବିଷୟରେ ମୋ ସହ ପାଟିତୁଣ୍ଡ କରି କିଛିବି ଲାଭ ନାହିଁ ।”

ସେଦିନ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଆଉ କିଛି ମଧ୍ୟ କହିଲେ ନାହିଁ । କିନ୍ତୁ ପରଦିନ ପୁଣି ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ସେ ଉତ୍ଥାପନ କଲେ ଓ କହିଲେ, “ଜୀବନରେ ଯଦି ଥରେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କରିବା ସମ୍ଭବ ନ ହେଲା, ତେବେ ବଂଚି ରହି କ’ଣ ବା ଲାଭ?”

ମହାପାତ୍ରେ ପଚାରିଲେ “ତମେ ଟିକିଏ ବାସ୍ତବତାକୁ ଦେଖ । ଆସିବା ବେଳକୁ ଘର ଆଉ ଘର ହୋଇ ରହିଥିବ? ବଗିଚା କ’ଣ ମରୁଭୂମି ହୋଇଯାଇ ନଥିବ? ଲେଉଟି ଆସି ସେ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ସହି ପାରିବ ତ?”

ଏହା ଶୁଣି ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଆଉ କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ ।

ମହାପାତ୍ରେ ବୁଝିଲେ, ଏଥର ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ନଗଲେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଘାତ ପାଇବେ ।

ପରଦିନ ସେ ଯାଇ ମହାଜନ ପାଖରେ ପହଁଚିଲେ ଓ ତାଙ୍କୁ ସେ କହିଲେ, “ଶେଠ୍ଜୀ! ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କରିବାକୁ ମନ ଯେ, ହେଲେ ପାଖରେ ପଇସା ନାହିଁ ।”

ମହାଜନ ପଚାରିଲେ “ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା? ଏହା ତ ଅତି ଭଲ କଥା । ପଇସା ନାହିଁ ବୋଲି କ’ଣ ମୁଁ ନାହିଁ? କେତେ ଲୋଡା?”
ମହାପାତ୍ରେ କହିଲେ “ଟିକିଏ ହାତ ଖୋଲି ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବାର ଇଚ୍ଛା ଅଛି । ମୋ କୋଠାଟିକୁ ଆପଣ ବନ୍ଧକ ରଖନ୍ତୁ, ଆଉ ଦୁଇ ହଜାର ଟଙ୍କା ଦିଅନ୍ତୁ ।”

ମହାଜନଙ୍କ ଆଖିରେ ଆନନ୍ଦ ଝଟକି ଉଠିଲା । ସେ ଯୁଗରେ ଲୋକେ ପାଦରେ ଚାଲି ଚାଲି ତୀର୍ଥ ସ୍ଥାନମାନ ବୁଲୁଥିଲେ । ରେଳ ମଟର ନଥିଲା । ମହାଜନ କହିଲେ, “ମୁଁ ଯାହା ବୁଝୁଛି, ତୀର୍ଥଯାତ୍ରୀ ଦଳକୁ ଫେରି ଆସିବାକୁ ଅନ୍ତତଃ ଛଅମାସ ସମୟ ଲାଗିଯିବ । ଦୁଇ ହଜାର ଟଙ୍କାରେ ହୋଇଯିବ ଭାବୁଛ? ଅବଶ୍ୟ ହାତ ଖୋଲି ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବାର ଅର୍ଥ ତୁମେ କ’ଣ ବୁଝୁଛ ତା’ ମୁଁ ଜାଣେନା ।”

ମହାପାତ୍ରେ କିଛି ସମୟ ଆଖି ବୁଜି ନୀରବ ରହିଲେ ଓ କହିଲେ, “ହାତ ଖୋଲି ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବି ବୋଇଲେ ତୀର୍ଥକ୍ଷେତ୍ର ମାନଙ୍କରେ ଦୁଃଖୀରଙ୍କି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବି, ଯେଉଁଠି କ୍ଳାନ୍ତ ଲାଗିବ ବା ଆବଶ୍ୟକ ହେବ, ସେଠି ପାଦରେ ନ ଚାଲି ଘୋଡାଗାଡିରେ ଯିବା, ସହଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଯାହା ପାଖରେ ଭଲ ଖାଇବା ପିଇବାର ସମ୍ବଳ ନଥିବ, ତାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା, ତା’ ପାଇଁ ଲୁଗାପଟା କିଣିଦେବା – ଏଇ ସବୁ ଖର୍ଚ୍ଚକୁ ବୁଝାଉଛି ।”

ମହାଜନ ପଚାରିଲେ “ଦୁଇ ହଜାରରେ ଏସବୁ ହୋଇଯିବ ବୋଲି କିପରି ଭାବୁଛ?”

ମହାପାତ୍ରେ କହିଲେ “ଶେଠଜୀ! ପ୍ରକୃତରେ ମୋର ପାଂଚହଜାର ଲୋଡା । ମୋ କୋଠା ବନ୍ଧକ ରଖି ଯେ କୌଣସି ଲୋକ କୋଡିଏ ହଜାର ଟଙ୍କା ବି ଦେଇଦେବ । କିନ୍ତୁ ମୋତେ ତ ପୁଣି ସୁଧ ଦେବାକୁ ପଡିବ! କେଉଁଠୁ ଏତେ ଦେବି? ଆପଣ ତ ଶହେ ଟଙ୍କାରେ ଦୁଇଟଙ୍କା ସୁଧ ନିଅନ୍ତି ।”

ଏକଥା ଶୁଣି ମହାଜନ ମଧୁର ଭାବରେ ହସିଦେଇ କହିଲେ, “ଶୁଣ ମହାପାତ୍ରେ, ତମେ ଯେତେବେଳେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଟଙ୍କା ଲୋଡୁଛ; ପୁଣି ତୀର୍ଥରେ ଦାନଧର୍ମ ବି କରିବ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ କ’ଣ କମ୍ ସୁଧରେ ଚଳେଇ ନେବିନାହିଁ? ତମେ ଯେତେ ଲୋଡା ନିଅ । ଶହେ ଟଙ୍କାରେ ଏକ ଟଙ୍କା ସୁଧ ଦେବ, ହେଲା?”

ମହାପାତ୍ରେ ଉତ୍ସାହ ଦେଖାଇ କହିଲେ “ବହୁତ ବହୁତ ଧନ୍ୟବାଦ । ତେବେ ପାଂଚ ହଜାର ଦିଅନ୍ତୁ ।”

କାଗଜପତ୍ର ହୋଇଗଲା । ମହାପାତ୍ରେ ଟଙ୍କା ଧରି ସିଧା ତାଙ୍କ ଭଣଜା ମୋହନ ଘରେ ଯାଇ ପହଁଚିଲେ ।

ମହାପାତ୍ରେ ପଚାରିଲେ “ମୋହନ! ତୁ ସେଦିନ କହୁଥିଲୁ ପାଂଚ ହଜାର ଟଙ୍କା ଯୋଗାଡ ହୋଇଗଲେ ତୁ ତୋ ଘର ପାଖ ଜମି ଖଣ୍ଡିକ କିଣନ୍ତୁ । କ’ଣ ଟଙ୍କା ଯୋଗାଡ ହେଲା?”

ମୋହନ ଦୁଃଖ କରି କହିଲା “ନା, ମାମୁଁ, ହେଲା ନାହିଁ । ମହାଜନ ଶତକଡା ତିନିଟଙ୍କା ସୁଧ ଦାବୀ କରୁଛି । ମୁଁ ଦେଢ ଟଙ୍କା ଯାଏଁ ଦେବାକୁ ମଙ୍ଗିଲି । କିନ୍ତୁ ସେ ମୋଟେ କିଛି ଶୁଣୁ ନାହିଁ ।”

“ତୋତେ ଟଙ୍କା ପରିଶୋଧ କରିବାକୁ କେତେଦିନ ଲାଗିବ?”

“ଖୁବ୍ ବେଶି ହେଲେ ଛଅ ମାସ ।”

“ଭଲ କଥା । ହେଇଟି ପାଂଚ ହଜାର ଟଙ୍କା । ତୋତେ ଦେଢଟଙ୍କା ହାରରେ ସୁଧ ଦେବାକୁ ପଡିବ ନାହିଁ । ଟଙ୍କାର ହାରରେ ଦେବୁ । ଛଅ ମାସରେ ମୁଁ ତାହା ନେବି ।” ଏହା କହି ମହାପାତ୍ରେ ମୋହନକୁ ଟଙ୍କା ଦେଇ ବାହାରିଗଲେ । ଏଣେ ମୋହନର ଆନନ୍ଦ କହିଲେ ନ ସରେ ।

ଯଥା ସମୟରେ ସସ୍ତ୍ରୀକ ମହାପାତ୍ରେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାକୁ ଗଲେ । ଛଅମାସ ପରେ ସେ ଲେଉଟି ଆସିଲେ । ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ଘର ଆଡେ ଅନାଇ ଆନନ୍ଦରେ କହିଲେ, “ଭଗବାନଙ୍କୁ ଅଶେଷ ଅଶେଷ ଧନ୍ୟବାଦ, ଆମ ବଗିଚା ସତେଜ ସବୁଜ ହୋଇ ରହିଛି । ଘର ବି ପରିସ୍କାର ପରିଚ୍ଛନ୍ନ । କି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ!”

ମହାପାତ୍ରେ ହସିଲେ ଓ କହିଲେ, “ଏହା କେବଳ ମହାଜନ ଯୋଗୁଁହିଁ ସମ୍ଭବ ହୋଇଛି ।”

ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପଚାରିଲେ “କିପରି?”

ମହାପାତ୍ରେ ବୁଝାଇ ଦେଇ କହିଲେ “ମହାଜନ ମୋତେ ଦୁଇ ହଜାର ବଦଳରେ ପାଂଚ ହଜାର ନେବାକୁ ପ୍ରଭାବିତ୍ତ କଲା । ସେଥିପାଇଁ ସେ ସୁଧ ବି କମାଇ ଦେଲା । ତା’ର ଭିନ୍ନ ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟ ଥିଲା । ଯଦି ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ଭିତରେ ଆମେ ମରିମୁରା ଯିବା ତ ଭଲ । କୋଠା ତା’ର ହୋଇଯିବ । ଆମେ ଫେରି ଆସିଲେ ବି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ ଭିତରେ ପାଂଚ ହଜାର ପରିଶୋଧ କରିବା ଏତେ ସହଜ ହେବ ନାହିଁ । ଅତଏବ କୋଠା ତା’ର ହୋଇଯିବ । ଖାସ୍ ସେଇଥିପାଇଁ ସେ ଆମ ବଗିଚାର ଓ କୋଠାର ଏତେ ତତ୍ତ୍ୱ ନେଇଛି । ସେ ଦେଇଥିବା ଟଙ୍କାଟି ବି ମୋହନର କାମରେ ଆସିଲା ।”

ଉପରଓଳି ମୋହନ ମୂଳ ଟଙ୍କା ଓ ସୁଧ ଆଣି ଦେଲା । ମହାପାତ୍ରେ ତାହା ନେଇ ମହାଜନକୁ ଦେଲେ । ସୁଧ ସହ ଟଙ୍କା ଫେରି ପାଇବା ବେଳେ ମହାଜନ ସର୍ବଦା ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ଦିଶନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଏ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମନେ ହେଲା ସେ ଯେପରିକି ବାଧ୍ୟ ହୋଇ ତେନ୍ତୁଳି ଖାଇଛନ୍ତି ।

New odia story Odia Gapa Odia Story
Share. Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Reddit Email
Previous ArticleGopaniya karana
Next Article Buddhiman kie
Liza S

Related Posts

ପଦବୀର ବଳ

March 23, 2023

ପୁତ୍ର – କନ୍ୟା

March 22, 2023

ରାଜନୀତି

March 21, 2023

ଶିବମଲ୍ଲଙ୍କ କାହାଣୀ

March 19, 2023

ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କରୁଣା

March 18, 2023

ସୁଖଦୁଃଖର ସାଥୀ

March 17, 2023
Add A Comment

Leave A Reply Cancel Reply

Odia Stories
  • Home
  • ଗଳ୍ପ
  • ଉପନ୍ୟାସ
  • କାବ୍ୟ ଓ କବିତା
  • ପ୍ରସିଦ୍ଧ କବିତା
  • ଶିଶୁ
    • ଶିଶୁ ଗଳ୍ପ
    • ଶିଶୁ କବିତା
  • ପଞ୍ଚତନ୍ତ୍ର
  • ଅନ୍ୟାନ୍ୟ
  • Home
  • ଗଳ୍ପ
  • ଉପନ୍ୟାସ
  • କାବ୍ୟ ଓ କବିତା
  • ପ୍ରସିଦ୍ଧ କବିତା
  • ଶିଶୁ
    • ଶିଶୁ ଗଳ୍ପ
    • ଶିଶୁ କବିତା
  • ପଞ୍ଚତନ୍ତ୍ର
  • ଅନ୍ୟାନ୍ୟ
Facebook Twitter Instagram Pinterest
© 2023 ThemeSphere. Designed by ThemeSphere.

Type above and press Enter to search. Press Esc to cancel.